Köfnunarefnisoxíð
Mengun af völdum köfnunarefnisoxíða er algengt vandamál. Upptök hennar eru í iðnaði, orkuverum og frá bílaumferð. Við bruna bæði í bílvélum og í brennslustöðvum, myndast köfnunarefnismónoxíð (NO) þegar köfnunarefni og súrefni hvarfast saman við hátt hitastig. Í andrúmsloftinu oxast köfnunarefnismónoxíð smám saman við í köfnunarefnisdíoxíð (NO2). Reglulegar mælingar á styrk NO2 í þéttbýlislofti voru víðast hvar ekki hafnar fyrr en í lok níunda áratugarins, en styrkurinn hlýtur að hafa hækkað mikið fram að því vegna mikillar aukningar í bílaumferð. Köfnunarefnisdíoxíð frá iðnaði hefur einnig aukist sums staðar á síðustu áratugum.
Köfnunarefnisoxíð á Íslandi
Vegna legu Reykjavíkur við hafið og hve vindasamt þar er , er meðalstyrkur köfnunarefnidíoxíðs sjaldan meiri en 20 µg/m3 á veturna. En þegar logn er á veturna getur myndast mjög greinilegt slör af menguðu lofti yfir borginni, og þá fer magn köfunaerfnisdíoxíðs á sólarhring stundum yfir viðmiðunarmörkin sem eru 75 µg/m3.
Fiskiskipaflotinn einn er valdur að meira en þremur fjórðu hlutum af þeirri losun köfnunarefnisoxíða sem vitað er um á Íslandi. Andrúmsloft við fjölfarnar hafnir getur þá í veðurstillum orðið ansi mengað.




