Losun þrávirkra efna

Losun Íslands á þrávirkum lífrænum efnum 1990 – 2017

Á tímabilinu 1990 til 2017 hefur dregið verulega úr losun Íslands á díoxíni (-94%) og PAH4 (-84%). Losun HCB efna hefur þó aukist verulega á sama tíma.

 

Dioxin

PAH4

HCB 

Ár

[g I-TEQ]

[t]

[kg]

1990

30,67

0.59

0.024

2017

1.94

0.092

0.091

% Breyting 1990-2016

-94%

-84%

280 %

 

Dioxín/fúran (PCDD/PCDF)

Frá árinu 1990 til 2017 dróg verulega úr losun á díoxíni/fúrani eða um 94%. Heildarlosun 1990 var 30,67 g I-TEQ en 1,94 g I – TEQ árið 2017. Áður fyrr var stærsta díoxín/fúran uppsprettan sorpbrennslur, en það hef dregið verulega úr losun frá þeim frá árinu 1990. Ástæðan fyrir því að heildarlosun hefur dregist saman er fyrst og fremst að mörgum opnum og eldri sorpbrennslum hefur verið lokað og reglur um sorpbrennslu frá árinu 2003 voru hertar.

 

PAH4 – Fjölhringja arómatísk kolvetni

Losun á PAH4 dróst saman um 84% frá 1990 til ársins 2017, eða frá um 590 kg árið 1990 til um 92 kg árið 2017. Stærstu uppsprettur PAH4 efna á Íslandi á ári 2017 voru iðnaðarferlar, sorpbrennsla, vegasamgöngur og eldsvoðar. Samdráttur í losun PAH4 á Íslandi frá 1990 má að mestu rekja til fækkun sorpbrennslustöðva en stærstur hluti PAH4 losunar árið 1990 var frá opinni brennslu á sorpi.

 

HCB - Hexaklóróbensen

Frá 1990 til 2017 hefur losun á HCB aukist verulega, eða um 280%. Stærstu uppsprettur HCB á Íslandi á ári 2017 voru sorpbrennsla og fiskiveiðar. Losun frá sorpbrennslum með orkunýtingu er gefin upp undir „orku“. Losun HCB hefur aðeins verið metin frá fáum uppsprettum og skal því taka niðurstöðunum með fyrirvara.